Dinsdag 20 maart A long trip ... Orbost is de laatste stop uit ons vorige verhaal, deze camping bleek na wat info te hebben ingewonnen onlangs nog onder water te hebben gestaan. Best raar als je daarover denkt, wat dat betreft zijn we 'precies' op tijd. Nu is het weer ook heerlijk, in plaats van de regen van afgelopen tijd. Na de overnachting in Orbost zijn we vertrokken in de richting van Bateman's bay. Juud haar nek gaat gelukkig beter dus ze is weer achter het stuur gekropen, nu mag ik mijn kaartlees kwaliteiten weer gaan tonen (ahum).  Onderweg hebben we geluncht in Pambula even een plaspauze ook. Die koffie onderweg is geen slecht idee, al worden ze met de dag duurder. Ongelooflijk.  Daar hebben we ook weer een brood gekocht, dit keer bij de spar. We doen ons best om het zo goedkoop mogelijk te houden/te maken maar het wordt ons belachelijk moeilijk gemaakt ;). Zelfs de australiers klagen er over. Kun je nagaan. Na Pambula bleek het nog 181 km te zijn richting Bateman's Bay. De km teller staat inmiddels op 798 (vertrokken op 589) dus we zijn hard op weg naar de 1000 km zo blijkt ;).  Tijdens het rijden komen we steeds weer door dorpjes waardoor je goed je snelheid moet terugdringen. In australie krijg je bij 6 km te hard al een dikke vette bon te pakken (lees: $240).  Zo komen we onderweg ook een plek tegen of national park (konden niet precies ontcijferen wat het was) waarop Yellow ... point stond. Precies toen we daar aan kwamen rijden kwam er een kanarie gele auto uit die weg gereden die precies onder het woord 'yellow' ging staan ;). How funny is that. Wij hadden iig grootste schik.  Ook zien we de meest creatieve borden onderweg. Die australiers kunnen er wat van. Je zou bijna zeggen dat ze ware kunstenaars hebben ingehuurd voor het ontwerp. Zo ook degene die we tegen kwamen als waarschuwing voor een 'Narrow Bridge' (smalle brug). Het lijkt wel een auto met een koe als tegenligger. Dit bleek een vrachtwagen te moeten voorstellen kwamen wij na het tweede bord achter. Pfoe zegt juud, ben blij dat er iig onder staat waar we voor op moeten passen anders moest je wel heel veel fantasie hebben. Tevens begrijp ik nu waarom papa vaak zegt dat ze voor elke beweging en gedrag, goed dan wel fout, een bord hebben want soms zie je door de bomen het bos, of eigenlijk het bordje, niet meer. Maar goed ze wilden ons vast alleen maar helpen hiermee ;). 't kan maar duidelijk zijn.  Onderweg hebben we nog een stop gemaakt in Eden en daar foto's gemaakt van de zee. Omdat dit net over de grens is van New South Wales hebben we onszelf verwelkomt in deze nieuwe staat. Mochten de foto's ooit een keer gaan lukken (het ligt bij de reisblog inmiddels) dan zul je die langs zien komen!  Omdat we inmiddels steeds door de bergen rijden laat het bereik van de radio ons in de steek. Nou kan ik ook niet heel warm worden van de muziek die ze hier luisteren, maar iets is beter dan niets ;). Daarom hebben we daar wat op bedacht en verdiend mijn iphone inmiddels een staande ovatie. Hij dient niet alleen als zaklamp of telefoon, maar nu ook als jukebox! De telefoon met de boxen naar achter in het lege vakje boven de radio in het dashboard geeft extra volume, wat  garant staat voor een heerlijk stukje meezing muziek met schrale keeltjes als gevolg. Met Marco Borsato, Bløf en vele anderen vliegen de km's onder ons door (Guusjeeee). Het uitzicht dat steeds voor ons opdoemt en af en toe een 'whoow' verdiend maakt het helemaal af en doen zelfs de vele 'road work ahead' borden vergeten. Heerlijk wat een vrijheid!!! Na een lange rit komen we aan in Broulee net voor Bateman's Bay. Dit kleine plaatsje heeft een klein vliegveldje (voor sportvliegtuigjes) en ligt aan een rivier. De camptaker was gauw ter plaatse toen we het terrein opreden en na het betalen rijdt hij vooruit om ons wat plekjes te tonen uit de wind (wat een service). Hier is open vuur maken iig niet verboden want op plekje nummer 1 ruiken we na 5 seconden al bijna als een aangebrande marshmellow,waardoor we tegelijk roepen; die andere graag ;). Het tweede plekje blijkt prima geschikt voor onze camper en binnen5 min is het bed opgeschud en zitten we in de zon te bakken met een zakje chips, want dat hadden we wel verdiend vonden wij zelf. Na een keer of 4 te hebben verkast (de zon verdween steeds achter de bomen) hield ik het redelijk voor gezien en ging eens een kijkje nemen bij de douche. Juud had deze al een beetje verkent en kon mij dus een beschrijving geven. Die was kort en bondig: weinig privacy dus doe je bikini maar aan. Zo gezegd zo gedaan en we hebben ons gewaagd aan de eerste echte koude douche. Wat een hero's zijn wij al zeggen we het zelf. Maar na zo'n douche voel je je dus als herboren :). Heerlijk. Toen we allebei zover waren hebben we het fornuis weer tevoorschijn getoverd en zijn we weer spaghetti gaan maken. Dit gaat prima overigens. Ditmaal spaghetti met stukjes hamburger (over van die dag ervoor en opgebakken). De overbuurman kwam nog vragen (een beetje tipsy als je het mij vraagt) of we ons kwamen opwarmen bij het vuur, maar na zo'n lange rit (meer dan 900 km op de teller) waren we allebei te moe en zijn we voldaan in slaap gevallen. Overigens vergeet ik te vermelden dat we hier aangenaam kennis hebben gemaakt met een groepje, zwerm of clubje zeer irritante beesten. Muggen schijnen ze te heten (bij ons in Sleeuwijk beter bekend als, juist ja ;)). In de Jucy car aanbeland dus last van dikke grote jeukende bulten. Aaahh not so nice. Woensdag 21 maart Een heftige bergetappe zo bleek :)... Wakker worden in een te muffe Jucy car, wat bleek alle ramen beslagen. Haha hadden we samen flink liggen snurken ofzo ;). Het bed is zo opgeruimd en alle spullen liggen weer op hun plek. De camptaker nog even aan zn jasje getrokken voor een goede camping in de buurt van Canberra. Hij vertelde dat zn neef een camping daar runt en ook een surfschool en zn andere neef ook. Haha, ook voegde hij er aan toe: lookout because they are very hansome. Yeah right ;). Na een korte stop om de ramen even af te doen zijn we vertrokken richting Bateman's Bay. Hier zijn we al best wel snel (voor 12.00) waardoor we een klein rondje door de stad toeren en wat foto's schieten. Onderweg zien we een shopping centre en valt ons oog op het bord: Aldi, ook de Kmart kwam al gauw in zicht dus zijn we op zoek gegaan naar een gratis parkeerplaats. Die waren er namelijk wel, maar dan moesten we eerst uitvinden hoe we daar konden komen. Twee rondjes later staan we gratis en ong. 5 a 6 min lopen van de Aldi en Kmart af. Ideaal dus. Voordat we naar binnen gaan bij de Aldi spreken we af dat we alleen dat kopen wat we nodig hebben ;). Binnen constateren we dat er helemaal niet zo veel verschil is met die andere grote supermarkt, ja bij de kassa zien we het. Je moet zelf inpakken ;). De K mart heeft juud nog even leeggekocht door nog wat hempjes aan te schaffen (bij vertrek zat haar bagpack vol, maar in Australie bleek dat ze de hempjes was vergeten... Lekker bezig Freek!) en een engels boek ;). Kan ze in de verloren uurtjes lekker relaxen.  Na Bateman's Bay rijden we gelijk weer de bergen in. Nu zijn we dit inmiddels wel weer gewend dus kijken we daar niet gek meer van op. Echter hebben we nu bijna het gaspedaal op de bodem en rijdt ons ventje niet meer harder dan 40 en een beetje. Ineens zijn daar ook Oosterijkse praktijken met een drietal haarspeldbochten waardoor we ons automaatje horen brullen. De man van de autoverhuur vertelde nog dat we een L en een 2 voor in de bergen hadden (joost mag weten waar dit voor staat, we maken er een prijsvraag van), maar deze zouden we volgens hem niet nodig hebben ;). We hopen het maar. Ook hebben we even stil gestaan middenop de berg voor weg werkzaamheden deze keer weer met een man met een bord 'slow' en 'stop' erop. Eerder waren er wat meer moderne werkzaamheden met een stoplicht ;). Ze bestaan dus wel degelijk! Uiteraard houden we de lunch erin ditmaal in Braidwood, met een kop koffie van $4,- per stuk (onzin eigenlijk). Het broodje door Juud gesmeerd smaakte overigens weer heerlijk en na een plaspauze zijn we verder omhoog gereden naar Canberra. Vandaag niet zoveel km's gemaakt maar net buiten Canberra een camping opgezocht. Mn navigeerkunsten beginnen zn vruchten een beetje af te werpen. De camping is in het exhibition park aan de rand van de stad. Hier worden ook paardenraces gehouden zo hebben wij bedacht. We blijven hier ditmaal twee nachten en dan gaan we morgen de stad in. We zijn benieuwd wat Canberra ons te bieden heeft. De bus stopt hier voor de deur dus de auto komt een dag niet van zn plekkie. Hij heeft ook wel een rustdag verdiend. We hebben een lekker prakje kip met rijst en honing mosterd saus op wat erg goed smaakte. Er zat zelfs een ui in vandaag, wat een luxe. Ook hebben we vandaag de was gedaan (met de hand) en buiten gehangen. Jammer genoeg droogde de helft niet meer en dus hebben we dit er weer vanaf gehaald. Om  het morgen nog een keer op te hangen. Daarna de tandjes gepoetst en lekker gaan slapen, morgen weer een dag.  22 maart  It's Canberra time :). Wakker worden met het idee dat je nog wel een hele dag kunt slapen zelfs nadat we gister uiterlijk rond 21.00 u in bed lagen. Ongelooflijk gewoon. Langzaam aan opgestart en na een ontbijtje, het (opnieuw) ophangen van de was en een heerlijke!! Douche zijn we dan toch richting Canberra vertrokken. Uitgestapt midden in de stad waar we gelijk bij de McDonalds te horen kregen dat we weer met een bus moesten naar het World War Museum en The Parliament House. Toen we vroegen kunnen we dit niet lopen zei zij nou dat is best ver, half uurtje ofzo hebben we de gok niet genomen. Dit ook omdat het dagkaartje dat we al hadden ons de toegang gaf tot alle bussen gedurende de hele dag. Ideaal dus. Het museum is echt wel de moeite waard. Super indrukwekkend en interessant om te zien wat er zich allemaal heeft afgespeeeld. Echter staat dit museum natuurlijk in het teken van Australië als land die heeft deelgenomen aan WO I en WOII. Er is gevochten in bv Turkije, Frankrijk, (beide in world war I) en ook Australië zelf (in world war II). er staan complete vliegtuigen opgesteld. Er is een soort wall waar alle soldaten met naam en toenaam op staan van zowel eerste als tweede, maar ook de vietnamoorlog, als korea oorlog. Ook de soldaten die omgekomen zijn in afghanistan en irak hebben een plaats. Onbeschrijflijk indrukwekkend, de laatste twee zijn oorlogen zonder einddatum. Bizar gewoon. Hier hebben we een Guided Tour gedaan van 90 min lang en hebben we hele interessante dingen vernomen.  Daarna dachten we wel 'even' naar het Parliaments House te wandelen. Dat bleek wat langer dan we dachten ;). Er zat namelijk een grote rivier tussen die op het eerste gezicht voor ons onzichtbaar was. Pas toen we het hadden gevraagd aan een voorbij ganger en we dichterbij kwamen werd dit ons duidelijk. Natuurlijk zijn we dapper doorgelopen. Daar aangekomen hebben we even een debat gevolgd over Gas in de Senaat. Indrukwekkend ook weer om te zien. Daarna zijn we met de bus terug gegaan naar de andere bus en toen weer naar de auto / camping.  Het dagje Canberra zit er weer op. De was is inmiddels droog en wij zijn weer gereed om de Campa in te duiken :). Na een heerlijk staaltje kookwerk van mevrouw de Keijzer (yes she can!) waren de maagjes gevuld en dat slaapt altijd wat lekkerder..